*swīþaną

Runic: ᛊᚹᛁᚦᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈswiː.θɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 1

Meanings

to burn, singe

Etymology

Possibly from a Proto-Indo-European *swey- (‘to burn’), which could be an extension of *sew- (‘to braise’). Compare Avestan 𐬒𐬬𐬀𐬉𐬥𐬀 (x́vaēna) (x́vaēna, ‘red-hot, glowing’), from Proto-Indo-European *(H)swoy-no-.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularswīþōswīþaų–
2nd singularswīþiziswīþaizswīþ
3rd singularswīþidiswīþaiswīþadau
1st dualswīþōzswīþaiw–
2nd dualswīþadizswīþaidizswīþadiz
1st pluralswīþamazswīþaim–
2nd pluralswīþidswīþaidswīþid
3rd pluralswīþandiswīþainswīþandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularswīþai–
2nd singularswīþazaiswīþaizau
3rd singularswīþadaiswīþaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralswīþandaiswīþaindau
2nd pluralswīþandaiswīþaindau
3rd pluralswīþandaiswīþaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularswaiþswidį̄
2nd singularswaistswidīz
3rd singularswaiþswidī
1st dualswidūswidīw
2nd dualswidudizswidīdiz
1st pluralswidumswidīm
2nd pluralswidudswidīd
3rd pluralswidunswidīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
swīþaną swīþandz swidanaz

Find a form

Descendants

  • *swīþan (Proto-West Germanic)
    • swīdan (Old High German)
  • svíða (Old Norse)
    • svide (Danish)
    • swaiða (Elfdalian)
    • svíða (Faroese)
    • svíða (Icelandic)
    • svida, svi (Norwegian Nynorsk)
  • svíða (Old Norse)
    • svīþa (Old Swedish)
      • svida (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary