*anabeudaną
Runic: ᚨᚾᚨᛒᛖᚢᛞᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˌɑ.nɑ.ˈbeu̯.ðɑ.nɑ̃/verb · Strong class 2
Meanings
to command, order, instruct; enjoin
Etymology
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | anabeudō | anabeudaų | – |
| 2nd singular | anabiudizi | anabeudaiz | anabeud |
| 3rd singular | anabiudidi | anabeudai | anabeudadau |
| 1st dual | anabeudōz | anabeudaiw | – |
| 2nd dual | anabeudadiz | anabeudaidiz | anabeudadiz |
| 1st plural | anabeudamaz | anabeudaim | – |
| 2nd plural | anabiudid | anabeudaid | anabiudid |
| 3rd plural | anabeudandi | anabeudain | anabeudandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | anabeudai | – |
| 2nd singular | anabeudazai | anabeudaizau |
| 3rd singular | anabeudadai | anabeudaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | anabeudandai | anabeudaindau |
| 2nd plural | anabeudandai | anabeudaindau |
| 3rd plural | anabeudandai | anabeudaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | anabaud | anabudį̄ |
| 2nd singular | anabaust | anabudīz |
| 3rd singular | anabaud | anabudī |
| 1st dual | anabudū | anabudīw |
| 2nd dual | anabududiz | anabudīdiz |
| 1st plural | anabudum | anabudīm |
| 2nd plural | anabudud | anabudīd |
| 3rd plural | anabudun | anabudīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| anabeudaną | anabeudandz | anabudanaz |
Descendants
-
*anabeudan (Proto-West Germanic)
- onbēodan (Old English)
- anbiodan (Old Saxon)
- 𐌰𐌽𐌰𐌱𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽 (anabiudan) (Gothic)