*analagjaną

Runic: ᚨᚾᚨᛚᚨᚷᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˌɑ.nɑ.ˈlɑɣ.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to lay upon, lay on; to place on top of or against something

Etymology

From *ana- + *lagjaną, a prefixed formation of the Weak class 1 verb *lagjaną, itself a causative/iterative derivative of *ligjaną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularanalagjōanalagjaų–
2nd singularanalagisianalagjaisanalagi
3rd singularanalagiþianalagjaianalagjaþau
1st dualanalagjōsanalagjaiw–
2nd dualanalagjaþizanalagjaiþizanalagjaþiz
1st pluralanalagjamazanalagjaim–
2nd pluralanalagiþanalagjaiþanalagiþ
3rd pluralanalagjanþianalagjainanalagjanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularanalagjai–
2nd singularanalagjasaianalagjaisau
3rd singularanalagjaþaianalagjaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralanalagjanþaianalagjainþau
2nd pluralanalagjanþaianalagjainþau
3rd pluralanalagjanþaianalagjainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularanalagidǭanalagidēdį̄
2nd singularanalagidēzanalagidēdīz
3rd singularanalagidēanalagidēdī
1st dualanalagidēdūanalagidēdīw
2nd dualanalagidēdudizanalagidēdīdiz
1st pluralanalagidēdumanalagidēdīm
2nd pluralanalagidēdudanalagidēdīd
3rd pluralanalagidēdunanalagidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
analagjaną analagjandz analagidaz

Find a form

Descendants

  • aneleggen, aenleggen (Middle Dutch)
    • aanleggen (Dutch)
  • *onlecgan, onlecgende (Old English)
    • onleien, onleggen (Middle English)
      • onlay (English)
      • onlay (Scots)
  • onledza (Old Frisian)
  • *analeggen (Old High German)
    • anelegen (Middle High German)
      • anlegen (German)
      • uleeën (Luxembourgish)
  • leggja á (Old Norse)
    • leggja á (Icelandic)
  • leggja á (Old Norse)
    • ālæggia (Old Swedish)
      • ålägga (Swedish)
  • 𐌰𐌽𐌰𐌻𐌰𐌲𐌾𐌰𐌽 (analagjan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary

Words mentioned in this entry