*aiginōną
Runic: ᚨᛁᚷᛁᚾᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈɑi̯.ɣi.nɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
to appropriate, take possession of; to make one’s own
Etymology
From the adjectival stem of Proto-Germanic *aiganaz/*aiginaz (‘possessed, one’s own’), the lexicalized past participle of *aiganą + *-ōną; literally ‘to make one’s own’ (Kroonen 2013: 8; Ringe 2017: 285). The base ultimately belongs to Proto-Indo-European *h₂eyḱ-. A cognate of the root is Vedic Sanskrit ईश (īśá), supporting an inherited IE sense of ‘possess, control’ (Mallory & Adams 1997: 270).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | aiginō | aiginǭ | – |
| 2nd singular | aiginōsi | aiginōs | aiginō |
| 3rd singular | aiginōþi | aiginō | aiginōþau |
| 1st dual | aiginōs | aiginōw | – |
| 2nd dual | aiginōþiz | aiginōþiz | aiginōþiz |
| 1st plural | aiginōmaz | aiginōm | – |
| 2nd plural | aiginōþ | aiginōþ | aiginōþ |
| 3rd plural | aiginōnþi | aiginōn | aiginōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | aiginōi | – |
| 2nd singular | aiginōsai | aiginōsau |
| 3rd singular | aiginōþai | aiginōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | aiginōnþai | aiginōnþau |
| 2nd plural | aiginōnþai | aiginōnþau |
| 3rd plural | aiginōnþai | aiginōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | aiginōdǭ | aiginōdēdį̄ |
| 2nd singular | aiginōdēz | aiginōdēdīz |
| 3rd singular | aiginōdē | aiginōdēdī |
| 1st dual | aiginōdēdū | aiginōdēdīw |
| 2nd dual | aiginōdēdudiz | aiginōdēdīdiz |
| 1st plural | aiginōdēdum | aiginōdēdīm |
| 2nd plural | aiginōdēdud | aiginōdēdīd |
| 3rd plural | aiginōdēdun | aiginōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| aiginōną | aiginōndz | aiginōdaz |
Descendants
-
*aiginōn (Proto-West Germanic)
-
*eiginon (Old Dutch)
-
eigenen (Middle Dutch)
-
eigenen (Dutch)
- eien (Afrikaans)
-
eigenen (Dutch)
-
eigenen (Middle Dutch)
-
*eiginon (Old Dutch)
-
*aiginōn (Proto-West Germanic)
-
āgnian (Old English)
- ahnien (Middle English)
-
āgnian (Old English)
-
*aiginōn (Proto-West Germanic)
-
*eiganōn (Old High German)
-
eigenen (Middle High German)
- eignen (German)
-
eigenen (Middle High German)
-
*eiganōn (Old High German)
-
*aiginōn (Proto-West Germanic)
-
*ēginon (Old Saxon)
- ēgenen (Middle Low German)
-
*ēginon (Old Saxon)
-
eigna (Old Norse)
- eigna (Icelandic)
- eigna (Norwegian Nynorsk)
-
*𐌰𐌹𐌲𐌹𐌽𐍉𐌽 (*aiginōn) (Gothic)
- 𐌲𐌰𐌰𐌹𐌲𐌹𐌽𐍉𐌽 (gaaiginōn) (Gothic)