*anþijaną
Runic: ᚨᚾᚦᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɑn.θi.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to breathe
Etymology
From *anþą + *-(i)janą¹, forming a denominal Weak class 1 verb. The base *anþą continues Proto-Indo-European *h₂enh₁-to-m, from *h₂enh₁-; compare Sanskrit अनिति (ániti) and Tocharian B anāsk- (Rix et al. 2001: 267–68). Kroonen (2013: 27) derives Old English ēþian from *anþijaną, beside Old English oroþ < *uzanþą. Compare *ananą, the inherited primary verb from the same PIE root.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | anþijō | anþijaų | – |
| 2nd singular | anþīsi | anþijais | anþī |
| 3rd singular | anþīþi | anþijai | anþijaþau |
| 1st dual | anþijōs | anþijaiw | – |
| 2nd dual | anþijaþiz | anþijaiþiz | anþijaþiz |
| 1st plural | anþijamaz | anþijaim | – |
| 2nd plural | anþīþ | anþijaiþ | anþīþ |
| 3rd plural | anþijanþi | anþijain | anþijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | anþijai | – |
| 2nd singular | anþijasai | anþijaisau |
| 3rd singular | anþijaþai | anþijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | anþijanþai | anþijainþau |
| 2nd plural | anþijanþai | anþijainþau |
| 3rd plural | anþijanþai | anþijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | anþidǭ | anþidēdį̄ |
| 2nd singular | anþidēz | anþidēdīz |
| 3rd singular | anþidē | anþidēdī |
| 1st dual | anþidēdū | anþidēdīw |
| 2nd dual | anþidēdudiz | anþidēdīdiz |
| 1st plural | anþidēdum | anþidēdīm |
| 2nd plural | anþidēdud | anþidēdīd |
| 3rd plural | anþidēdun | anþidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| anþijaną | anþijandz | anþidaz |
Descendants
-
*anþijan (Proto-West Germanic)
- ēþian, ōþian (Old English)